The Artist with no Eyes

Gözünüzü seveyim, özellikle gözünüzü diyorum- girin ve izleyin çünkü görmeyen bir ressamın hikáyesi bu. Ben çarpıldım.İnanılmaz heyecanlandım.Müthiş! Müthiş!
Belgeseli de öyle güzel çekmişler ki, olağanüstü bir kurgu, neden böyle işler yapılamıyor Türkiye'de? Neden elin yabancısı geliyor ve Ankaralı
Eşref Armağan'ın hikáyesini böyle güzel çekebiliyor da biz beceremiyoruz?Oysa, benim son zamanlarda gördüğüm en olağanüstü şey.Eşref Armağan, çok çarpıcı resimler yapıyor. İnsanın aklını uçuran da şu: Soyut değil bu resimler. Evet anladınız, göller, dağlar, panaromik manzaralar, insanlar, kuşlar, böcekler, kelebekler çiziyor. İyi de nasıl oluyor bu? Aklında o görüntüler varsa, gözlerin kapalı bile olsa çizersin ama Eşref Armağan hiçbir zaman onları görmemiş ki. Doğuştan görme özürlü.
"Beyin, akılda olmayan görüntüleri nasıl kuruyor?"
Biz burada ondan habersiz yaşarken, o Amerika'ya davet ediliyor, Harvard'da MR'ı çekiliyor, bir sürü testten geçiriliyor, beyninin nasıl çalıştığı araştırılıyor, bir sürü şeyi resmetmesi isteniyor. Ve sonuç çok çok acayip: Her nasılsa, Eşref Armağan'ın görsel korteksi resim yaparken canlanıyor. Yani diğer görme engellilerin aksine, Armağan'ın beyninin görsel hafıza bölümü tıpkı gören birininki gibi çalışıyor. Bu da beyinle ilgili bilmediğimiz bir sürü bilgiye ışık tutacak gibi görünüyor.Lütfen beni kırmayın ve şu filmi izleyin, etkileneceğinizden eminim.